มองลองดูจุดนั้นสิ ความฝันของเธออยู่ที่ใด
แหงนมองฟ้าดูความจริง ฉันนั้นยังคงยังยืนยังมองอยู่เหมือยเคย

เจออีกแล้วกับเช้าของวันจันทร์ แรงดึงดูดพาฉันกลับมาที่เดิม
นั่งทานข้าวตอนกลางวัน รสชาตินั้นจืดชืดเหมือนเช่นเคย

ปลายทางนั้นนั้นอยู่ที่ใด จะก่าวไปไหนในเขาวงกตนี่
มีเพียงทางเดียวที่จะพบเจอ คือเธอเริ่มเดินและก้าวออกไป

เผชิญกับเส้นทางหนามนับร้อย เส้นทางโอนเอียง เส้นจะพาเธอเฉียงออกไป
ร้องไห้ออกไม่เป็นเสียง เตรียมใจและพุ่งออกไปอีก เธอต้องอยู่กับตัวเธอเอง
พบกับความผิดความนับร้อย หยิบกรรไกรออกมา แล้วตัดมันออกไป 
ลองมองแสงปลายทางนั้น กำหมัดให้แน่น ออกวิ่งสะท้องสีนัั้น
สุดท้ายปลายทางจะคือความมืด เพล่งเสียงออกมา ฉันจะไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา